مِنْها » يعنى لا يقبل منها . و در سورة الاعراف ( 199 ) گفت : « خُذِ الْعَفْوَ » يعنى اقبل الفضل من اموالهم . و در سورة التوبه ( 104 ) گفت : « أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ » يعنى و يقبل الصدقات . و ازين معنى در قرآن بسيارست . و وجه دوم اخذ بمعنى بزندان كردن بود چنان كه در سورة يوسف ( 76 ) گفت : « ما كانَ لِيَأْخُذَ أَخاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ » يعنى ما كان ليحبس . و هم درين سورة ( 78 ) گفت : « فَخُذْ أَحَدَنا مَكانَهُ » يعنى فاحبس احدنا . و هم درين جا ( 79 ) گفت : « قالَ مَعاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلَّا مَنْ وَجَدْنا مَتاعَنا عِنْدَهُ » يعنى أن نحبس . و وجه سيم اخذ بمعنى عذاب كردن بود چنان كه در سورة هود ( 102 ) گفت : « وَ كَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذا أَخَذَ الْقُرى وَ هِيَ ظالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ » يعنى عذاب ربك اذا عذّب القرى و هى ظالمة إنّ عذابه اليم شديد . و در سورة العنكبوت ( 40 ) گفت : « فَكُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ » يعنى عذّبنا بذنبه . و در سورة المؤمن ( 5 ) گفت : « فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ » يعنى فعذّبتهم فكيف كان عذاب . و وجه چهارم اخذ بمعنى كشتن بود چنان كه در سورة المؤمن ( 5 ) گفت : « وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ » يعنى ليقتلوه . و وجه پنجم اخذ بمعنى ورده كردن بود چنان كه در سورة النسا ( 89 ) گفت : « فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ » يعنى اسروهم . و در سورة التوبة ( 5 ) گفت : « فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ » يعنى اسروهم .